“Gerard lieverd, met mamma.”
“Hai mam. Hoe is het?”
“Uhm, zou jij vandaag even kunnen komen? Mijn rollator is kapot.”
“Alweer? Dat is de derde keer in twee weken. Wat is er stuk dan?”
“De voorwieltjes zijn afgebroken.”
“Jezus ma, hoe krijg je dat nou voor mekaar?”
“Dat wil je niet weten, Gerard lieverd.”
“Echt wel! Als ik voor de derde keer 60 km heen en terug moet rijden wil ik dat wél weten.”
“Oké dan. Je vader had een nieuw standje uit de Kamasutra. Dat moest eigenlijk op een boom en wij dachten dat het wel op de rollator kon. Het was denk ik te zwaar voor de wieltjes.”
“Dat had ik inderdaad liever niet willen weten, ma! Gadverdamme.”


@Boogje Leuk stuk en een interessante link!
Dank je Ineke! Ja, interessant nietwaar. Toch een taboe. Voer voor schrijvers.
@Boogje, ja, dat had je al door 😉
@boogje; 🙂 wil je niet weten als kind. Leuk stukje!
‘hope springs’ een film met Meryl Streep waar dit onderwerp aan bod komt, laat zien hoe ongemakkelijk het kan zijn.
Dank jullie voor de positieve reacties! De film heb ik nog niet gezien Dees, maar lijkt me een aanrader.
Mijn fantasie is in ieder geval weer op hol geslagen na het lezen van de link. hahaha. Ik wilde in eerste instantie iets schrijven over een goeie beurt op het invalidetoilet, maar dat kreeg ik niet voor elkaar in 120w.
Kan ik me voorstellen, voordat ze op de toilet zijn, ben je al 100 woorden ver.:)
Het wordt al met al een dure aangelegenheid voor dit actieve echtpaar:
http://www.estateplanningnieuw.....belasting/