Emma grist haar handtas van de kapstok en haast zich door haar driekamerflat.
‘Maak je niet te druk vandaag,’ zegt hij, ‘op je werk.’
‘Ik ben vanavond laat terug.’ Ze zwaait de deur open. ‘Zoek werk, het is helemaal uit tussen ons. Je moet hier zo snel mogelijk weg.’ Driftig beent ze naar de liftdeur.
Het klikken van de lift, het openen van de verre buitendeur, dan heel even het gillen van de stad. Hij telt tot tien. Tien tellen hebben de dingen nodig om tot stilstand te komen. De klap van de buitendeur die in het slot valt. Dan is er geen geluid meer.
Zoals elke dag glimlacht hij naar het staande beeld in de spiegel op de gang.
« zoals duiven
gesloten ogen oren open »
« zoals duiven gesloten ogen oren open »
Communicatie, Fictie, Mensen
tien tellen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van peter minten of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« zoals duiven gesloten ogen oren open »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties