Hij doet het licht niet uit. De straal licht voor hem, helder en wit. Hij stapt er in en speelt er mee. Een grote schaduw valt in het licht en hij weet niet waar hij eindigt. Hij maakt meer schaduw, vindt lichtpuntjes en richt de bundel overal heen. In het licht staan is, gek genoeg, de nacht vinden. Gefrustreerd over het donker stapt hij weer uit de bundel. Maar het licht blijft aan, het gaat niet weg. Met nieuwe focus stapt hij terug in het wit. Langzaam laat hij de straal overal schijnen waar donker is. Hij heeft zich nooit geïnteresseerd in deeltjesfysica. Geduldig laat hij geen plekje duister onbelicht. Dit wordt het jaar van vechten met wat schaduw was!

Recente reacties