Zijn woorden zijn als aangenaam bezoek. Ze hoeven maar weinig aangespoord te worden tot gesprek en voelen zich vrij om zelf in de koelkast opzoek te gaan naar nog wat te eten of te drinken. Vaak blijven ze wat langer hangen en laten na vertrek sporen van herkenning na. Het duurt altijd even voor ik mijn hoofd weer met eigen woorden kan gaan voeden, alsof die van hem nog niet werkelijk op huis zijn aan gegaan. Dan zit ik nog wat door het raam de nacht in te staren, breng de vaat vast naar de keuken, veeg de kruimels van waar ze zaten en denk na over hun volgende bezoek. Misschien morgen, of pas volgende week en ga tevreden slapen.
« Als dat mag?
Op de camping »
« Als dat mag? Op de camping »
Mensen, Poëzie
Rutger Kopland
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stefan Cuppen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Als dat mag? Op de camping »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi.
Inderdaad, heel mooi beschreven (kleinigheid: opzoek = op zoek). Met het afscheid van Komrij en Kopland blijven we verweesd achter. Ik heb de dichters nooit gezien of gesproken, maar hun fysieke aanwezigheid was van een tijdloze vanzelfsprekendheid. Alles is nu anders. Rest ons dank voor hun nalatenschap.
Ik stond net bij een stoplicht en daar zat een sticker van je op.
Wat dat bij het Ledig Erf in Utrecht ?
Je had maar één sticker? 😛
🙂 haha, scherp !
het vandalisme is me nog wat vreemd en het Ledig Erf is mijn oefen terrein 😉
leuk dat je er 1 gevonden hebt trouwens…
Utrecht is vergeven van de vrije plakplaatsen hoor. Vandalisme is nergens voor nodig.
daar gaan we binnenkort gebruik van maken ja, van die vrije plakplaatsen, maar zo’n stickertje valt daar natuurlijk niet op…
op stoplichten, dat mag dan natuurlijk weer niet…
Je moet de vrije plakplaatsen dan ook als het even kan volledig behangen, niet voorzien van één stickertje :pirate: