Schrijf mee!
« »

Mensen, Poëzie

Rutger Kopland

15 juli 2012 | 120w | Stefan Cuppen | 5 |

Zijn woorden zijn als aangenaam bezoek. Ze hoeven maar weinig aangespoord te worden tot gesprek en voelen zich vrij om zelf in de koelkast opzoek te gaan naar nog wat te eten of te drinken. Vaak blijven ze wat langer hangen en laten na vertrek sporen van herkenning na. Het duurt altijd even voor ik mijn hoofd weer met eigen woorden kan gaan voeden, alsof die van hem nog niet werkelijk op huis zijn aan gegaan. Dan zit ik nog wat door het raam de nacht in te staren, breng de vaat vast naar de keuken, veeg de kruimels van waar ze zaten en denk na over hun volgende bezoek. Misschien morgen, of pas volgende week en ga tevreden slapen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Stefan Cuppen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »