“Privacy is dood”, zei de ‘filosoof’ Mark Zuckerberg decennia terug. Transparantie werd de norm, niet alleen digitaal, maar ook in het echte leven. Uit nieuwsgierigheid gaf men toegang tot elkaars innerlijke wereld om zo ook maar een kijkje in de wereld van de ander te kunnen nemen. Neurotransparantie heette het openstellen van je geest door middel van de nieuwste technologie. Nadat de kritische massa van ‘transparanten’ was bereikt werd bij wet bepaald dat iedereen transparant moest zijn, de ‘niet-transparanten’ hadden immers duistere zaken te verbergen.
Vandaag de dag komt niemand meer buiten, relaties zijn vrijwel onmogelijk, uit angst voor de eigen duistere gedachten, twijfels en onzekerheden. Second Life is ‘first life’ geworden. De echte wereld nagebouwd: virtueel zichtbaar, spiritueel gesloten.
Dit is een schitterend debuut!
Goed geschreven en past zeer goed binnen het wedstrijdthema.
Goed verhaal! Ik wil eraan toevoegen: Er is bitter weinig veranderd sinds de middeleeuwen. De schandpaal is nu alleen digitaal. Gooit u maar gerust hoor, er zijn genoeg eieren en uitwerpselen te vinden op Twitter! 😉
De concequenties lijken niet te overzien bij totale transparantie. Genoeg voer voor een boek.
Goed gedaan.