Schrijf mee!
« »

Communicatie

Onverwacht veel liefde

5 april 2012 | 120w | Marion Geisler | 2 |

Ook hier in Parijs is het bijna volle maan.
Ik loop hier door de straten als was ik thuis.
Ik adem diep in en laat mijn lichaam zich de stad herinneren.
Veel is hetzelfde, veel is anders. De metro ruikt frisser, niet meer naar rubber en oude urine.
Ik ontmoet oude vrienden en krijg onverwachte liefde.
Wat fijn, onverwachte liefde. Ik knuffel ze, omhels ze, zonder me druk te maken om conventies en opgelegde culturele beperkingen. Ze zijn er blij mee. Ik krijg de genegenheid terug. Met bakken. “O wat fijn, ik kan je morgen nog even zien.”
Bij het afscheid nemen staan we midden op een knooppunt in de metro nog te praten. Lang. En nog even.
Onverwachte liefde.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marion Geisler of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »