Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

Ontwikkelingshulp

10 november 2012 | 120w | G.J. van Gisteren | 4 |

Ik schrik wakker, het is zes uur, ik heb me verslapen. Gehaast schiet ik mijn kleren aan. Ik had al een uur in de rij moeten staan. Ik hoop, tegen beter weten in, dat de kou en de honger anderen ook trager maakt.

Vijfentwintig graden onder nul in juli, het is weer geen milde zomer. Verse sneeuw kraakt onder mijn laarzen als ik me naar de voedselbank haast. Zoekend door mijn zakken begin ik in paniek te zweten. Shit, voedselbonnen vergeten.

Bij de voordeur wacht mijn vrouw me rillend en glimlachend op, een stapeltje bonnen in haar hand. “Ga maar gauw terug schat, er is zojuist voedselhulp uit Somalië gearriveerd. De komende week is er rijst en kip in overvloed.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »