Schrijf mee!
« »

Column, Mensen, Natuur

Natuurlijk (niet)

29 november 2012 | 120w | Brigitte | 1 |

Ik zat in de trein en keek om me heen. Telefoons en laptops zag ik; daarachter ging de jeugd van tegenwoordig schuil. Verborgen in een andere wereld keken ze niet rond, maar vierkant: tot de rand van het scherm en weer terug. Een jongetje deed mij uit mijn sombere overpeinzingen wat betreft het lot van de wereld opschrikken: ‘Kijk papa, herten!’ Ik was prettig verbaasd over de plotselinge belangstelling die het kind voor de natuur aan de dag legde, terwijl zijn aandacht twee seconden eerder nog volledig in beslag werd genomen door het oplichtende schermpje in zijn handen. Ik waande bijna mijn vertrouwen in de mensheid hersteld op het moment dat de jongen zijn volgende zin uitsprak: ‘Die zijn lekker!’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Brigitte of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »