Heelal keek over zijn lichaam uit. Hij had al veel kinderen in zijn lange leven voortgebracht en hij hield van ze allemaal, maar op een van zijn kinderen was hij nog trotser dan de andere, Moeder aarde, zoals ze tegenwoordig genoemd werd. Als puber was zij de opstandigste van zijn kinderen geweest, maar in de tijd had haar veranderd en nu was ze een vredelievende moeder van haar kinderen. Heelal grinnikte, hij was nog nooit grootvader geweest maar het beviel hem wel. Hij keek weer naar aarde, ze was al op de helft van haar levensjaren maar zag er nog steeds even prachtig uit. Hij tuurde wat beter en zag ook zijn kleinkinderen.
Daar kon hij ook wel mee leven.



Beste nian, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie