Mijn wandeling begon vroeg vandaag.
Uit een droom ontwakend, volgde ik mijn pad.
Achter mij mijn droomfiguren.
Vader, die afscheid van moeder nam.
Mensen in een overvolle hal, vol met dingen uit het verleden, ordenend en schimmig schuifelend.
Mijn pad liep langs bomen met bloesem in de knop.
Ontluikende liefde straalde tussen de takken.
Gemiste kansen leken eindeloos, tot het pad plots stopte bij een splitsing.
Mijn gevolg koos links en bezweerde mij hen te verlaten.
Omringd door goud en zilveren draden wenkte mij de rechter kant.
Komend van een stoffig pad met hobbels en met kuilen leek deze nu geplaveid door zonnestralen.
Mijn leven uit het verleden werd ingehaald door het heden.
Vandaag begon mijn wandeling en morgen weer.
« Ontspoord huwelijk
Moeder aarde »
« Ontspoord huwelijk Moeder aarde »
Liefde, Mensen
Niet teveel noten op mijn zang!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van renemetessel of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
-
Op 22 april 2012 om 14:40 zei marjoke:
beeldend en ontroerend!
-
Op 24 april 2012 om 13:43 zei Kaarina:
Deze auteur schrijft een schilderij. We zien niet alleen hem, maar eigenlijk alle mensen lopen op het pad waarover hij vertelt.
Persoonlijk gedurfd, indringend tot in de ziel, oprecht over wat onze mensheid mag en moet omarmen. Complimenten.
Reageren
« Ontspoord huwelijk Moeder aarde »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste renemetessel, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie