De demagoog had het gevoel, dat alles wat gezegd kon worden, al was gezegd. Hij was klaar met volksmennerij.
De schoolmeester had het gevoel, dat alles wat gedoceerd kon worden, al was gedoceerd. Hij had het gehad met didactiek.
De dominee had het gevoel, dat alles wat gepredikt kon worden, al was gepredikt. Hij had het bekeren wel volbracht.
De filosoof had het gevoel, dat alles waarover gefilosofeerd kon worden, al mateloos was bespiegeld. Hij verlangde naar de ratio.
De profeet had het gevoel, dat alles wat hij ooit voorspelde, al in meer of mindere mate was uitgekomen. Hij voorzag afnemende successen.
De schrijver had het gevoel, dat alles wat geschreven kon worden, al was geschreven. Hij schreef zichzelf af.
Gefeliciteerd met je honderdste stukje! En dat in een jaar minus één dag. Blijft het nu echt hierbij?
Zoals beloofd.
Zonde.
\o/
Is het niet leuker om te stoppen bij de honderdtwintig?
Alles is al geschreven, vaak beter. De vraag is: wat heb ik toe te voegen?
Dat is een vraag die alleen jij kunt beantwoorden…
De snoeper had het gevoel dat hij alles al geproefd had. Helaas bleef de rolo tegen zijn gehemelte plakken en kreeg hij zijn laatste snoepje niet doorgeslikt, wild wurmend met zijn tong proefde hij plotseling de overheerlijke smaak van karamel.
Het was een retorische vraag natuurlijk.
Ach ja, de olifant met de lange snuit: http://www.youtube.com/watch?v.....038;sns=em
Ik zou zeggen: Schrijf immer voort, hier of elders.
Een echte demagoog is nooit klaar met volksmennerij.
Een echte schoolmeester blijft dat tot voorbij zijn pensioen.
Een echte dominee is pas klaar met bekeren wanneer hij zijn god bekeerd heeft.
Een echte filosoof is ratio.
Een echte profeet weet dat er pas na zijn dood naar hem geluisterd zal worden.
Een echte schrijver schrijft nooit af. Zeker niet zichzelf.
Verdomme, per abuis toch gelezen. Was even uit de running. Is this it? Een proeve van hoe je onzin kunt laten klinken alsof het iets is. Is dat de uitsmijter? Er zijn dominee’s die alles hebben gepredikt, maar nog weinigen hebben bekeerd. De profeet die twijfelt aan zijn gave doet er inderdaad goed aan een ander beroep te kiezen. En de schrijver die vindt dat alles al is geschreven? Die kan niet anders dan denken dat de wereld morgen ophoudt te bestaan. Even checken zou ik zeggen.
Bijna twee jaar later is de wereld nog altijd niet vergaan. Een goed moment op de pen (hier) weer op te pakken?