Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Meta

6 april 2012 | 120w | Jan Verweij | 1 |

We spraken af in het cafƩ van de Belgische Loodsensociƫteit.
Ik dronk, in afwachting van haar komst, gezwind borrels en toen ze het establishment betrad, was ik alles wat ik wilde zijn en alles wat ik wilde zeggen al weer vergeten.
Ze omhelsde me en drukte een vluchtige kus op mijn wang.
Ze bestelde een rode wijn.
Ik keek naar haar en telde de jaren.
Van de schoolbanken tot nu.
Dertig jaar waarin we elkaar iedere keer weer opzochten, altijd goede vrienden waren en soms minnaars.
Het zomerjurkje met laag uitgesneden rug liet het getatoeĆ«erde roosje op haar rechterschouder zien, ingebed in een vaal gekreukte huid van ontelbaar kleine mozaĆÆekjes.
ā€œMeta!ā€ probeerde ik nog enthousiast. Het lukte me niet meer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jan Verweij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »