De lakens ruiken naar zweet, razernij en seks. De opgedroogde resten van zijn orgasme plakken aan haar dijen. Ze draait zich traag om, bewondert zijn gespierde schouders en zijn half lange donkere lokken. Met een zweem van spijt strelen haar vingers teder door zijn haar.
Zuchtend staat ze op en gaat douchen. Ze wast hem van haar lichaam en herinnert zich glimlachend de pijnlijke verbazing op zijn gezicht tijdens hun climax. Stoppen met dromen, nu eerst koffie, dan aan het werk.
Onhandig versleept ze zijn zware koude lichaam. Het past maar net in de kofferbak. Heel even wenst ze dat haar geslachtsdrift niet was geëindigd met zijn onvermijdelijke dood.
Als Succubus kent ze ongebreidelde passie, maar liefhebben kan ze niet.
Lilith was here?
@Hadeke, één van haar dochters 🙂
Mooi opgebouwd, dit verhaal.
Ergens vind ik het jammer dat je in de laatste regel het verhaal uit gaat leggen. Dat je wilt dat lezers (ook) lezen wat je bedoeld hebt, is logisch.Je kunt ook niet teveel weggeven in de titel, dat is weer zonde van het verhaal. Ik denk hier overigens wel meer aan een mythe dan aan een sprookje.
En ja, net als @Hadeke dacht ik aan Lilith
@Ineke, Thx
Oorspronkelijk einde was:
“Haar kille passie is bleek en liefdeloos”, was misschien toch beter geweest. Maar ik wilde zeker zijn dat de minder geoefende fantasy lezer door had dat hem om een succubus gaat.
Ik weet niet helemaal hoe ik om moet gaan met mythe of sprookje. De succubus is een mythe, maar ik gebruik het buiten de context van het oorspronkelijke verhaal. Kan het dan geen sprookje zijn?
Ja, natuurlijk kan het dan een sprookje zijn en zeker een koud sprookje.
Het is lastig om hier her verhaal zo te laten eindigen dat de lezer weet wat de schrijver bedoelde, zonder het uit te leggen.
“Haar kille passie is bleek en liefdeloos”, vind ik niet een verbetering.
Ach, mijn al oude kwaal steekt de kop op. Geen moeite om te beginnen, maar eindigen zonder belerend of zonder de intelligentie van de lezer te beledigen is moeilijk voor mij 🙂
Ik wijt het aan beroepsdeformatie, waarbij alles in Jip en Janneke taal moet en ik na elk stukje drie controle vragen moet stellen om te zien of dat het publiek het begrepen heeft.
Zo… weer een frustratie minder 🙂
😉