Schrijf mee!
« »

Fictie

Kluizenaar

19 november 2012 | 120w | Susan Hol | 0 |

Stilte. Diepe, oorverdovende stilte.
Nee, daar fluit een vogel, bladeren ruisen zachtjes, een pauw roept, een boer ploegt.
Maar verder, stilte.
Je hartslag horen slaan, je maag horen rommelen, een scheet die je neus bereikt en waarvoor je alle tijd hebt om de geur op te nemen tot zij weer vervliegt, mee met de wind die over je wangen streelt.
Een niets, zijn.
Verstoord staat de kluizenaar op.
Pfft, onzin! Niets is als je dood bent.
Voor een levend mens is er altijd iets. Geur, gekrioel van mieren, koffie van de boerin.
De kluizenaar pakt haar laptop. Ze schrijft als een bezetene aan het boek dat ze eindelijk af wil maken.
Tijd hebben voor een gedachte, dáár gaat het om

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Susan Hol of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

26 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »