Aijjj!
Dat gaat nog net goed.
Iets te grote bocht naar rechts mijnerzijds, iets te hoge snelheid van de brommerrijder die me tegemoet komt.
Opgelucht rijd ik door.
Nog één bochtje en ik draai mijn eigen straat in.
Mijn hart klopt nog steeds te snel als ik inparkeer.
Ik stap uit en meteen staat de brommerrijder naast me. Hij was me achterna gereden, wil zijn gram halen.
‘Vuile kankerhoer.’
Eerder verbaasd dan bang kijk ik hem aan.
Zie zijn mond open en dicht gaan maar versta niets, alleen het herhaaldelijk terugkerende ‘vieze vuile gore kankerhoer’.
Tenslotte rijdt hij weg.
Ik sta daar maar, als een versteende domme trien.
Wat had ik moeten zeggen.


Fantastisch
Uit het leven gegrepen! Geen reactie is misschien wel de beste reactie.
Inderdaad autob. een paar weken geleden.Ik weet nog steeds niet hoe ik had moeten reageren.
Deze woorden deden je verstommen.
Heel begrijpelijk, want het is geen opmerking.