āHet is niet eerlijkā zegt Jantje stampvoetend. āIn verhalen gebeuren altijd dingen die niet kunnen. Nooit maak ik eens iets mee wat in een verhaal niet kan.ā
Zijn moeder geeft hem een natte zoen op zijn wang. āDat maak je in een verhaal niet meeā.
Oh, moeders ook, Jantje stampt nog bozer door de kamer. Dan staat ie plotseling stil en roept: āIk weet het, ik ga iets meemaken dat in een verhaal niet kanā.
Hij gaat naar zijn kamer en begint te schrijven. Met onzichtbare inkt! Ha, denkt hij, in dit verhaal doe ik lekker iets wat helemaal niet kan en niemand kan het lezen!
Tevreden valt hij in slaap en droomt de vreemdste avonturen die helemaal niet kunnen.

Leuk!