Het halfdoorzichtige wezen keek mij aan en snoof wat aardse lucht op.
‘Gaia had gelijk,’ zei zij. ‘Jullie hebben van deze planeet een zootje gemaakt. Zij kan daar de verantwoording niet eeuwig voor dragen. Wij vingen de boodschap van onze zuster op en zijn gekomen om haar taak over te nemen.’
Hun sterrenschip glansde in alle kleuren van de regenboog.
‘Jullie zijn dus gekomen om ons te redden,’ zei ik.
Het wezen produceerde iets dat ik maar als een glimlach opvatte. ‘Als je goed geluisterd hebt, weet je waarom wij hier zijn,’ luidde haar antwoord.
Ik wist genoeg en gaf het teken. Hun sterrenschip spatte uiteen. Een paddenstoelwolk steeg traag naar de grijze hemel.
‘Zie je wel,’ zei het wezen.


Leuk om na bijna een jaar afwezigheid weer wat van je te lezen hier 🙂
Je houdt dat wel enorm goed bij, Frank!
Ik was eigenlijk van plan regelmatiger iets te plaatsen, maar op de een of andere manier kwam dat er niet van. Eens zien of dat hierna wel gaat lukken… 😉
Beeldend en fijn om te lezen.
Het blijft hangen. Is het nu gedaan met de mensheid?
Valt mee hoor Hay, als je onder de titel op het pennetje naast je naam klikt staat het er gewoon.
Ik zie het. Het is dus toch niet je fotografisch geheugen. 😉
@ Dees
Ik vrees van wel. ;-(
@Hay, helaas niet 🙁
@Hay,
Jammer.
Een goed verhaal en het past ook prima bij het wedstrijdthema.
Opmerking:
– Als je goed geluisterd heb
daar ontbreekt een t
Ai, en aan dat soort slordigheidsfoutjes heb ik nu juist zo de pest. ;-(
@Hay Je kunt het nog veranderen!
@ Ineke Wolf
Ga ik nu meteen doen.
😉
Is al geregeld. Moest weer even zoeken hoe dat via wordpress werkt.