Hoe gemakkelijk gleden we van de weg – hop, het besneeuwde ravijn in. Alsof het normaal was, alsof het zo hoorde. Ik bestuurde de auto, J zat naast me, Floor op de achterbank. Eindeloos en steeds sneller vielen of schoven we naar beneden, de dood tegemoet.
Gelukkig werd ik tijdig wakker, nog wel verbaasd hoe ik met die snelheid heelhuids had kunnen uitstappen. J, die ook ongedeerd was, zei: “Floortje is dood.”
Maar dat was ze al voor we gingen slapen.
« Het Olympisch oer-ideaal
Boete in Maastricht voor stoepzitten. »
« Het Olympisch oer-ideaal Boete in Maastricht voor stoepzitten. »
Communicatie, Familie, Mensen
Het ongeluk van Floortje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Het Olympisch oer-ideaal Boete in Maastricht voor stoepzitten. »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties