“Volgende…”
Stilletjes schuifelt hij door de steriele holle ruimte naar de balie.
“Ja,” klinkt het ongeduldig.
“Ik kom de medicijnen voor mijn vrouw halen”.
“Hmmmpff, medicijnen hè”, schampert de medewerker terwijl hij hem recht in zijn gerimpelde gezicht kijkt.
“Ja meneer”.
“Naam?”
“Eva Adamszoon.”
“Geboortedatum?”
“5 mei 1945.”
“Eerder hier geweest?”
“Ja meneer.”
“Achter de lijn wachten.”
De medewerker verdwijnt in de kluis.
Bij terugkomst legt hij één zwart doosje op de witte glanzende verder lege balie.
“Hier.”
“Waar is de rest meneer?”
“Die is er niet. Uw vrouw is zeventig. Ze heeft alleen nog maar recht op De Pil.”
“Daar weet ik niks van!”
“Tja, nieuwe regels. Moet u maar vaker op de website van de Uitgiftecommissie kijken. Volgende!”
Recente reacties