Ze heeft het altijd afgehouden, ‘wie wil mijn verhaal nu lezen?’ Ze is mijn inmiddels negentigjarige moeder. Eindelijk heb ik haar ervan kunnen overtuigen dat wat zij in die lange periode heeft meegemaakt echt wel interessant is. In ieder geval en tenminste voor haar eigen nazaten. Altijd zit ze vol verhalen, verhalen die soms teruggaan tot haar lagere schooltijd, verhalen uit de oorlog, uit haar huwelijk, verhalen ook van wat gisteren gebeurde. En nu is ze dus overstag op voorwaarde dat het pas na haar overlijden gepubliceerd mag worden. Nou, dat zien we tegen die tijd dan wel, haar kennende vindt ze het een beetje griezelig, heel erg spannend en heerlijk om in de belangstelling te staan. Ik ga schrijven!


Recente reacties