Ik zie ze gaan, zelfverzekerd lopend op hoge hakken, haar koffer in haar linkerhand geklemd. Haar kleurpotloodjes lagen ook altijd links naast haar schetspapier. De straatklinkers glimmen haar tegemoet die ze gretig verwelkomt. Steeds een straatje verder. Haar lange blonde haren dansen op haar schouders, kijkend achterom overtuigd van haar toekomst, vastberaden te gaan waar ze wil. Vol vertrouwen met in haar koffer een verzameling grote voorbeelden steekt ze over, ik volg haar op een enorme afstand. In haar droom, haar wereld. Waar ze staat op planken die kraken van zie je wel ik zei het toch. Als de lichten dimmen en alleen gekleurde neonletters de koplampen van gele taxi’s in de straten van New York versterken, word ik wakker.


Recente reacties