Ik vloek en ik scheld en ik duw en trek, trap en geef een stoot om me heen.
Wat een troep, wat een puinhoop. Geen overzicht meer.
Dus pak ik de prullenbak en een grote gereedschapskist.
Ik maak en ik timmer, repareer en ruim op.
Schop nog eens de troep aan de kant.
Herstel en gooi weg, haal terug en zet neer.
Auto’s en ovens, magnetrons en pc’s, met schroeven en stekkers en zekeringen.
Lampen vervangen en bureaus leeg geveegd.
Daar staat de bezem, hier is een blik.
Straks nog even een stofzuiger en weg is alles.
De bende voorbij. Zo komen we ergens.
Geld, orde ruimte en rust.
Nu nog een bed met iemand die me in slaap kust.
« memory-lane 13.01
Gebouwen kunnen er ook niets aan doen »
« memory-lane 13.01 Gebouwen kunnen er ook niets aan doen »
Poëzie
Bende
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« memory-lane 13.01 Gebouwen kunnen er ook niets aan doen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik herken.
https://120w.nl/2011/als-een-wilde/
Onbewust geinspireerd,