Heel langzaam transformeert mijn geest van heerlijke nietsigheid naar de dagelijkse realiteit. Tegelijkertijd groeit een nieuw gevoel: onbeteugelde vreugde in een juichend hart. Op het grijzige zeil staat iets te wachten dat ik na een lange strijd heb weten te veroveren. Ik denk aan het gevecht met mijn ouders. Hun wil tegen de mijne. De kansen zijn gekeerd. Ik richt me tegenwoordig in mijn volle omvang op, laat me niet meer in de hoek duwen van suffig onmondige vrouwtje dat wacht tot ze veilig kan trouwen. Gloeiend van plezier kijk ik naar mijn laatste wapenfeit op het grijzige zeil. Met een hart dat opspringt van vreugde schuif ik mijn voeten in mijn nieuwe groene sandalen met een hakje.
« Een eerlijk antwoord
Vaarwel »
« Een eerlijk antwoord Vaarwel »
Familie, Maatschappij, Mensen
1975
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Susan Hol of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Een eerlijk antwoord Vaarwel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties