Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Zomer

21 juni 2011 | 120w | Robert Keizer | 0 |

Het was stil op straat. De honden blaften niet meer, de katten miauwden nog slechts in stilte en de parkieten hielden wijselijk hun snavel omdat elk ingezet melodietje smoorde in de zinderende, stilstaande hitte. Zweetstromen kolkten als woeste rivieren over de ruggen van degenen die zich in deze bakoventemperaturen moesten inspannen. Een middelgrote zalmpopulatie had daaraan veel plezier kunnen beleven, ware het niet dat deze zeer smakelijke vissoort nog niet had ontdekt dat het op mensenruggen heerlijk stroomopwaarts zwemmen was.
Het was de langste dag, het warmste jaargetijde was nog maar net begonnen en liet zich direct van zijn meest genadeloze kant zien.

Toen werd hij wakker, rillend van de koude ochtendwind die door het slaapkamerraam jakkerde. Het was zomer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Robert Keizer of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »