Hoe ik als pubertje 5 jaar lang tot mijn adolescentie in de wind heb geploeterd om naar school te komen. Je kunt dat meenemen, die tred, die pedaalslag op je fiets, je tas met boeken achterop. Vaak vocht ik tegen de wind, tegen de regen, tegen mezelf. Tien kilometer door weide en land. Soms een koe in de sloot, een van gekste dingen die je kon tegenkomen. Voorjaren met brutale lammetjes. Voor de wind in de luwte van een trekker meerijden, of, in de winter de hele route over de bevroren kanalen en plassen. En nu, vijfentwintig jaar later, ploeter ik soms nog over die weg. De wind is terug. Maar in de verte komen de lammetjes me alweer tegemoet.
« Vorkje
Een uur tot zonsondergang »
« Vorkje Een uur tot zonsondergang »
Natuur
Wind
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Vorkje Een uur tot zonsondergang »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties