Als weer en wind mijn vrienden waren was ik de bui er tussen. Samen zouden wij tot grote hoogte stijgen en meenemen wat op ons pad kwam.
Ik zou zwiepen en snijden. Overspoelen. Verzinken. En dat alles met een oorverdovende kracht en gesteund door mijn vrienden.
Lachend zou ik ten onder doen gaan wat nu nog fier rechtop staat. Mijn dagen zouden nachten worden waar donder voor zou wijken. Ik zou het van de daken schreeuwen en neerdalen op Jan en alleman.
Maar weer en wind zijn niet mijn vrienden en ik sta nergens tussen. Dus hou maar op en ga maar liggen zodat ik weer rechtop staan kan.
Recente reacties