Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen, Natuur

Verveling

26 november 2011 | 120w | corlina | 0 |

Heel lang geleden leefde er een grote reus.
Hij leefde een saai grijs leven.
Hij peuterde vaak van verveling in zijn grote neus.
Verveeld was hij, al zou hij dat nooit toegeven.

Opeens was daar een zachte stem,
het riep: ‘Kijk hier! Kijk snel!’
De reus keek voor en achter hem,
en zag toen een libel.

‘Kijk, ik doe een kunstje wat jij nooit kan!’
Het insect maakte een salto in de lucht.
De reus, verbaasd, schrok ervan,
en lachte toen om de wilde vlucht.

De libel landde in zijn handpalm,
en lachte er vrolijk bij.
De reus bekeek het beestje kalm,
hij voelde zich even heel blij…
voorzichtig aaide hij het zachte, fluwelen lijfje
en kneep het toen dood.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van corlina of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »