Schrijf mee!
« »

Natuur, Poëzie

Sombere schoonheid van de zee

21 augustus 2011 | 120w | Petra Teeuwsen | 0 |

Zomer 2011. Mijn besluit staat vast, ik blijf in Nederland. De zee, daar wil ik heen. De duinen, het strand. Het bijna verdronken land. De lucht, de aarde, zijn verzadigd van water. Met zuidwester en rubber laarzen ga ik op weg, voor gek verklaard door de nietwetenden. Mijn eerste stappen op het verlaten stukje aarde laten afdrukken na die snel weer verdwijnen. En zie, elementen van de natuur, hier ben ik en richt mijn blik op de sombere schoonheid voor mij. De zware wolken, in alle schakeringen van grijs raken bijna de golven die witte willekeurige lijnen trekken in voor mij onbekende tinten blauw terwijl de wind met haar lied mijn oren streelt en de zee en het zand dirigeert.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Petra Teeuwsen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »