In het stadspark lopen de schapen. De schaapsherder is in dienst van de gemeente. Het is zomer en behaaglijk warm.
âNaar de schaapjes kijken?â; vraagt mijn dochter van bijna drie jaar oud.
âKom op!â
We lopen hand in hand naar het park.
Achter het verplaatsbare schrikdraad staan de schapen. We leunen tegen een boom. Zij op mijn schoot. Het tellen begint. Ze telt met gemak tot honderd, het schort alleen aan de juiste volgorde.
Het is waar, schapen tellen is slaapverwekkend.
Als ik wakker schiet zijn de schapen verdwenen. Het begint te schemeren en mijn dochter slaapt nog. We liggen onder een deken van zuiver scheerwol.
De herder waakt over meer dan alleen zijn kudde.


Warm verhaaltje.
Mooi, ik bewaar je stukje om aan mijn kleindochter te vertellen;-)
Prachtig, lief stukje đ