Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Proppen

29 november 2011 | 120w | Gerben Oebele | 0 |

Ik sta te wachten in een heel klein zaaltje, een kleine kerk of een jaren zestig aula, het is me niet eens helemaal duidelijk, maar het is er druk. Om me heen zitten al mensen op de vloer. Alle stoelen zijn bezet en de vensters doen ook dienst als banken. Ik sta in het gangpad. Als ik achter me kijk zie ik nog steeds mensen binnenkomen. Dat kan niet, maar het gebeurt toch. We worden dichter op elkaar gedrukt. De kleine aula barst uit zijn voegen, maar iedereen blijft opmerkelijk kalm. Als haringen in een ton staan we nu te wachten. Nog zie ik mensen binnen stromen. Ik wil er iets van zeggen. Dan komt eindelijk Sinterklaas het podium op.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »