Schrijf mee!
« »

Poëzie

Op(en)staan

10 december 2011 | 114w | Shana | 0 |

Wanneer ik mijn ogen open doe ben ik er weer. Iedere keer het zelfde liedje. Geen vervelend liedje. Geen mooi liedje ook. Gewoon een liedje. En het zelfde als altijd. Ik zie de kou en stel mij voor hoe zij ruikt. Alsof geur te ruiken is. Ochtendgloren in topaas. Mooi woord. Topaas. Mooi zoals er zovele zijn. Oker. Aquamarijn. Kobalt. Violet. Waarom zouden kleuren mooie namen hebben? Geen idee. Het maakt ook niet uit. Net zo min als de waarheid dat doet. Uitmaken. De waarheid maakt het niet uit. Waar, of onwaar, ze blijft altijd aan. Nu is het dan echt zo ver. Open en staan. Voortgang in stilstand. Met mijn sokken nog aan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Shana of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »