Het is vroeg. En nog heel even stap ik in en uit de droom die nog door mijn geest dwaalt. Flarden van de illusie sijpelen mijn bewustzijn in, iets over metro’s, Lego folders en loopgraven. De resten vervagen als sneeuw voor de zon maar toch pik ik de kern mee. Ik kijk op mijn wekker, het is pikdonker en nog veel te vroeg. Mijn bed voelt leeg en koud, de vloer hard en direct onder mijn matras, vertelt me niet op te staan, te blijven liggen. Ik sluimer nog even, maar een paar tellen door. Dan sta ik op. De dag is begonnen. Aan het werk. Trainen, vechten, werken en denken. Elke dag is een begin, een begin van geluk.
« De Maan
Het was volmaakt »
« De Maan Het was volmaakt »
Mensen
Ochtend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De Maan Het was volmaakt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties