Schrijf mee!
« »

Communicatie, Poëzie

De Maan

27 november 2011 | 120w | Jaymaroley | 0 |

Met de zon verbleekt mijn ego
Ik daal van mijn bergtop neer

Mijn halve gezicht houd ik verborgen
Ik verdraag geen zonlicht meer

Hoop is toch vervlogen samen met de maan
Het is voor mijn gevoel geheel met mij gedaan

Doorbloed doorzeefd gebroken
Ik voel me zwaar bedrogen

In het maanlicht ben ik veilig, afgeschermd
Het lijkt alsof de maan zich over mij ontfermt

De grijze bol daar boven overspant mijn leven
De trillingen van de maan lijken in mij door te beven

Ik geef mij niet meer over, niemand die mij ontmaskert
In het bos vol gebroken dromen
Loop ik zonder aan te komen

De berg af de heuvels op
Zoekend naar de schaduw
Waar ik mij in verberg

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jaymaroley of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »