Schrijf mee!
« »

Fictie

Niets zal hetzelfde zijn

15 november 2011 | 117w | Sabine Kars | 1 |

Met een zucht sluit lijn 129 zijn deuren en trekt verder. Stef doet zijn kraag omhoog en wacht tot de streekbus door de nacht is opgeslokt. De Oude Zeisweg lijkt, op een geparkeerde auto na, verlaten. Natte scheve klinkers weerspiegelen het flauwe gele schijnsel van de straatverlichting en vormen een lokkende glinsterende wegwijzer door het verder zo donkere, onbebouwde gebied. Boven zijn hoofd proberen eikenkruinen kreunend weerstand te bieden aan de veeleisende wind. In nog geen week tijd heeft al hun koper en goud losgelaten en een glad, klam tapijt gevormd aan weerszijden van de weg. Daaronder broeit het. Stef trapt de verhullende bladervloer open en ademt gulzig. Vocht en aarde; het is de geur van verandering.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Sabine Kars of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »