Eindelijk slaap je. Het is al bijna 11 uur, maar eindelijk slaap je. Ik wens je alle fijne dromen toe. Die heb je verdiend, nadat je de hele avond hebt liggen huilen in bed. Lieve schat, wat voel je toch veel. Je kunt zo verdrietig zijn, je grote liefdes zo ontzettend missen. Ik zou je willen beschermen tegen die nare dingen. Maar elke keer blijk je het zelf prima te kunnen oplossen. Zo klein als je bent, je bent nog maar 9, zo wijs ben je ook. Ik leer zo veel van je, als jij ook maar accepteert dat je ook echt van ons kunt leren.
Ik ben blij dat je in mijn leven bent gekomen. Ik hou van je.


Moederliefde, onverwoestbaar.
dat was ik helemaal vergeten: ik mag van Sem nooit zoon zeggen. Hij is mijn kind en de zoon van van zijn vader. Ach.
Zoon van, kind van. Hìj voelt verschil.