Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

I cannot put my finger on it now

18 april 2011 | 120w | Peter Pellenaars | 0 |

Zacht pulserend hangt het bolletje in de hoek van mijn slaapkamer. Altijd in die hoek welke uit zicht is. Ik kan draaien wat ik wil maar het bolletje draait met me mee. Het is constant achter me. Hoe ik weet dat het een bolletje is? Omdat ik het niet gezien hoef te hebben om te weten dat het zo is. Dat heeft zich al aan mij geopenbaard. Wat ik ook weet is dat het bolletje weliswaar heel klein is, maar dat ik het toch niet kan vastpakken. Het is groter dan de gehele ruimte. En is geduldig. Zolang ik mij kan herinneren wacht het al. Sinds ik het de eerste keer dacht te zien. Vanuit mijn wieg. Achter mijn moeder.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Peter Pellenaars of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »