Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Het lelijke jonge eendje

14 november 2011 | 120w | Cher | 0 |

Ze wist wel dat ze anders was. Ze zag het in de ogen van de mensen. Ze lachten wel naar haar, maar in hun ogen las ze een soort van angst. Niet dat ze daar wakker van lag. Dat zat niet in haar aard. Ze was vrolijk en lachte graag. Soms, als ze haar dag niet had, kon ze intens verdrietig zijn. Dan lag ze ’s avonds in haar bed te huilen, omdat ze gewoon wilde zijn. Haar moeder kwam haar dan troosten, haar kon het niet schelen. Maar nu was alles anders. Nu was hij er, Sander. In zijn ogen las ze alleen maar liefde. Sander was net als zij. Sander was haar prins, met het Syndroom van Down.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Cher of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »