Schrijf mee!
« »

Familie, Mensen

Hemelvaartsdag

2 juni 2011 | 120w | Robert Keizer | 0 |

Hoopvol keek ik uit het getraliede raam. Op feestdagen als deze flakkerde het waakvlammetje van de stille hoop wat onrustiger en feller dan gebruikelijk. Want ooit zouden ze toch wel een keer op bezoek komen? Dat houd ik mezelf althans voor. De artsen proberen mij met grote regelmaat op andere gedachten te brengen. In het begin was ik daar wel eens boos om geworden. Maar dat liep niet zo best af, ik bracht dan dagenlang in complete afzondering door. Daar had ik van geleerd.

Op dagen als deze hebben ze vast wel eens tijd om mij te komen bezoeken. Familie laat je nooit in de steek. Ik tuurde door de tralies, naar het hek, maar ik zag ze nog niet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Robert Keizer of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »