Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Fee Edith

30 november 2011 | 120w | jacqueline servais_1 | 0 |

‘Ik wil niet meer, het is op,’ zei het oude kaboutervrouwtje. Zo oud, ziek, vergeetachtig en incontinent.
‘Ja, ik begrijp je, maar ik mag niet,’ antwoordde kabouterbuurvrouwtje die haar verzorgde.
‘Maar ik wil dood, help me dan.’
‘Ja? Hoe dan? En wat doet Opperkabouter dan? Die veroordeelt me naar de kaboutergevangenis. Ik zal door echte kinderkaboutermoordenaars verkracht worden, bespuugd en gemeden.’
‘Roep fee Edith, die heeft elfendodenstof, dat helpt mij.’
‘Zucht… ik ga het proberen.’
‘Fee Edith ontving kabouterbuurvrouwtje. Edith weigerde mee te werken. Ze mocht niet helpen maar gaf wel een doe-het-zelfpakketje dodenstof.
Buurvrouwtje deed de dodenstof in een kopje thee, het hielp oude kaboutervrouwtje. Ze hoefde niet verder te lijden.
Buurvrouwkabouter voelde zich opgelucht, maar ook een moordenares.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van jacqueline servais_1 of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »