Schrijf mee!
« »

Communicatie

De vallende ster

30 november 2011 | 120w | Monique Cunnen | 1 |

In duizelingwekkende snelheid kwam het fonkelende licht dichterbij. Van schrik had de eekhoorn zijn nagels zo stevig in de boomschors geslagen, dat hij niet verder kon klimmen. Hij kneep zijn ogen dicht en prevelde een schietgebedje. Eén tel later zette een enorme stofwolk zijn vacht recht overeind. Kabouter Spillebeen klemde zich vast aan de nekharen van Reinaert de Vos, terwijl op zijn rug een schitterende ster van links naar rechts zwiepte. ‘De vallende ster moet vannacht aan de hemel staan, want zonder wens is de mens verloren’, riep de kabouter radeloos. De eekhoorn vermande zich, sprong kordaat in de hoogste boom en rekte zich zo ver uit dat om klokslag twaalf uur de ster weer fier aan de hemel prijkte.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Monique Cunnen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »