De trein denderde door de nacht in noordelijke richting de kou tegemoet.
Zij een studente op weg naar huis.
Hij op weg naar een nieuwe baan ver weg van zijn vertrouwde omgeving.
Zij telde haar muntjes voor een warme kop koffie en een broodje. Het was net niet genoeg.
Hij zei niets en betaalde voor allebei de koffie en broodjes.
De trein denderde door, de lange kouder wordende nacht in.
De kou drong door tot hun coupe.
Alsof het volkomen normaal was kwam ze naast hem zitten.
In de ochtend werden ze wakker dicht tegen elkaar gezeten, hadden ze elkaar warm gehouden.
Nu tien jaar later waren ze nog steeds samen gelukkig, dankzij een lange koude nacht in de trein.


Beste Rob Hoogendoorn, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie