Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur

Boekpresentatie

24 maart 2011 | 120w | Carel de Mari | 0 |

Langzaam bouw ik de spanning op. Niet in het verhaal, dat is luchtig van aard, deze keer. Nee, bij mijzelf. Zonder adrenaline wordt de presentatie niets. Ik heb behoefte aan plankenkoorts, zenuwen moeten door mijn keel gieren. Er moet bijna geen geluid uitkomen, mijn stem moet trillen als een espenblad. Ik had eerlijk gezegd eerder verwacht dat het vanzelf routinematig zou worden maar dat is niet zo. Maar toch is er nog steeds die wens op het laatste moment voor de eer te bedanken. Gelukkig weet ik dat na de eerste zinnen de spanning gebroken is en ik aandacht kan gaan besteden aan articulatie, toonhoogteverschillen, tempowisselingen en wat al niet meer nodig is. Zaterdag in de Penthouse Pub in Leidschendam.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Carel de Mari of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »