Met een knoop in mijn maag loop ik naar de zolder van mijn ouderlijk huis. In de afscheidsbrief stond dat daar iets bijzonders zou liggen.
Middenin de leegte staat een tafeltje onder een open zolderraampje. Daarop bevindt zich een sneeuwbol. Mijn handen omsluiten de massief houten voet. Ik blaas het stof van het glas, waarna ik het voorwerp voorzichtig omkiep. De vlokken in het water bewegen en een traan vanuit mijn ooghoek valt op de, in het hout, gegraveerde woorden; ‘Diep van binnen ken je de magie. Gebruik het wijs en doseer de getijden.’
Via het zolderraampje zie ik de lucht betrekken. Een briesje baant zich een weg naar binnen, doet stof opwaaien. Natte sneeuw volgt. Gelukkig, het is december.
« Wie schrijft, blijft!
Opnieuw verbonden »
« Wie schrijft, blijft! Opnieuw verbonden »
Familie
Bewogen (ge)tijden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Wie schrijft, blijft! Opnieuw verbonden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties