Met een chagrijnig gezicht zie ik de tijd: 6:45 prikt in mijn ogen. Zó vroeg opstaan ben ik niet meer gewend dankzij mijn decadente werkhouding en “flexibele” werktijden. In de verte neemt een eend schaterlachend kennis van dit feit. Plots doemt een bekend geluid op uit de mist van de ochtend. “MJA! MJA! MJA! MJA! MJA!”. En dit eindeloos herhalend. Een geluid niet meer gehoord sinds mijn schooltijd. De herinnering verversen kost wat moeite, maar ik weet het al weer: een jongen op de hoek van de straat, wachtend op het busje naar het ‘internaat’. Elke schooldag weer en blijkbaar nog steeds aan de orde van de dag. Slechts bij langsfietsende vrouwen wordt de monotone, bijna meditatieve instemming onderbroken… “Kankerhoer!”.

http://www.nrc.nl/wetenschap/a.....ke_oorwurm