Ik sta op de dijk. Daarvandaan heb je een prachtig uitzicht over de Noordzee. Er staat een krachtige wind, maar dat deert me niet. Ik kan er zelfs tegenaan leunen. De wind vertrouw ik blind. Even vergeet ik de drukte om me heen, de drukke weg aan de andere kant […]

Zij komen nader tot elkaar. Vaak zweven wij tussen hen in, gevangen in de leegte van het niets, maar niet vandaag. Zij zullen samensmelten – voor het oog althans. De nacht verstikt de dag. Een moment van duisternis, een middag in het donker. Net nog, toen zij zich zonder angst […]

Kinderen vangen de herfst in werkstukjes. Ze huppelen met plastic tasjes door het parkbos, verzamelen bladeren en natuurlijk de ‘oh zo begeerlijke’ kastanjes. De glimmende bruine, vettige zaden verdwijnen gretig in de zakken, om thuis gespietst te worden met satéprikkers zodat er een kleurig spinnenweb in gedraaid kan worden, met […]

Vijftien jaar woonde je op deze vierde verdieping. Het laatste jaar was ik er vaak, om voor jou te zorgen. De afgelopen maand ging ik nog een paar maal, met vrienden of alleen, naar jouw huis om spullen op te halen. Alles stond en hing gewoon op zijn plaats, alsof […]

Mijn moeder had haar hele lange leven al niks op met poeha. “We zijn allemaal bloot geboren, hoor”, was een gevleugelde uitspraak van haar. Haar waardigheid verloor ze nooit, ook niet toen haar leven ineens bijna voorbij was. Een ziekenhuisarts kwam haar melden welke mogelijkheden er nog waren. Hij probeerde […]

Fijn u te zien. De huidige status van uw vader is als volgt. Na overname van de SEH was de conditie door sepsis ten gevolge van penetratie van de huid door een geoxideerd metalen voorwerp dusdanig dat is overgegaan tot het inbrengen van een endotracheale tube om middels BIPAP met […]

Voor elke tien jaar dat we ouder worden, krijgen we er drie jaar levensverwachting bij. We worden steeds ouder en er is geen biologische reden waarom dat zou stoppen. De kinderen van vandaag worden eeuwelingen. Vijftig jaar geleden behandelden kleinkinderen hun grootouders met respect, want kindersterfte was de norm. Een […]

Henk Bot had zich voor hond verhuurt en moest nu de botten kluiven. Na botje bij botje gelegd te hebben voor die botte programmeurs, moest hij het laatste handwerk doen. Normale opslagmogelijkheden waren echter veel te opzichtig. Hij had hun illegale software op computertape binnen gesmokkeld. De tapebot, de firma had […]

“Knagen, kluiven, met het geweld van twee handen het bot breken om het merg eruit te slurpen: onze tafelmanieren zijn niet meer zo barbaars als ze zijn opgetekend in de Edda. Wij drinken onze mede immers ook niet meer uit de schedels van onze afgeslachte vijanden. Een verfijnde maaltijd sluiten […]

Wit, heel veel wit om me heen. In de verte klinken vage voetstappen. Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik beelden in allerlei vormen en kleuren aan me voorbijtrekken. Dan gaat de deur zachtjes open. Er klinkt een stem: “Je bent er weer.” Ik wil antwoorden, maar er vormen zich […]

Johnny zat de krant te lezen. ‘Ongelooflijk!’ riep hij verontwaardigd uit. ‘Doorbraak in medische sector leidt tot criminele praktijken. Gereputeerd arts spoorloos verdwenen’, las hij hardop voor. ‘Waar gaat dit over?’ ‘Een onderzoeksteam ontdekte dat stamcellen uit beendermerg kunnen gebruikt worden om kanker te genezen. Toen er een stijgende vraag […]

Duimen, duimen duimelotjes! Duimen geeveedee! Sorry duimelotjes, mantra bot, bot, geraamte zonder vlees. Naald, torenspits, wijzer, wijzer, ja, wijzer, beter wijzer aan de klok. Heer alsjeblieft help duimelotjes! Een, twee, vijf, zes, acht, negen, tien, koffie thee, limonade. Nee, het is nog geen feest botnaald. Help, mijn snotje, mijn snotverdorietje […]

‘Zijn circulatietoestand gaat er op achteruit. Respiratoir falen. We moeten iets doen! NU!’ ‘Meteen zijn ademhaling en hartfunctie stabiliseren. Kom op, waar blijft die verdomde apparatuur?’ Blijf bij ons, Maarten! Hoor je me? Kijk me aan jongen, ik ben dokter De Boeck. … GODVERDOMME waar blijven ze??’ ‘Ik heb meteen […]

‘De eerste naalden waren van been. Botnaalden dus,’ denk ik. Het is een routinematige handeling geworden, waarbij mijn gedachten ruimte krijgen om af te dwalen. Terwijl ik doordruk voel ik de weerstand afnemen. Het teken dat ik in de holte zit. Straks kunnen de infusen aangesloten worden. Onder mijn handen […]

Ook Laïka, het spoetnikhondje zonder bal of balalaïka, hoort de oekaze met snoet op snik. In het beruchte voorgeborchte olga volgorde grijst sergei concierge in geweten lange manen en baard. Allen kwaken eender eider: ‘Moskwa, Moskwa, wâhwillie dan toch?’, of balken donkerbruine kolchoze onder spanten: ‘Olga Polka! Wolga Polka!’ Tussen […]