Met rode wangen zat ik gebogen over de gouden trommel met op het deksel een ivoren vrouwenfiguur. Iedere keer weer was het spannend wanneer mijn oma de knopentrommel op tafel zette. Hoeveel knopen zouden er in zitten? Duizend, of misschien nog wel veel meer. Ik liet mijn handen door de knopen gaan en liet ze tussen mijn vingers door terugvallen. Daarna leegde ik de trommel op het pluche tafelkleed en sorteerde ik de knopen op kleur en grootte. Druk dat ik het er mee had. Als het tijd was om naar huis te gaan gooide ik ze met veel gekletter weer terug. Leuk die herrie. Zouden mijn kleinkinderen zich net zo kunnen vermaken met een gouden knopentrommel, of toch niet?
« Onverwacht bezoek
Afzien »
« Onverwacht bezoek Afzien »
Column, Familie, Maatschappij, Mensen
Spannend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Wilma Phillipson of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Onverwacht bezoek Afzien »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Wat een feest van herkenning. Precies zo’n trommeltje met knoppen had mijn oma ook.
Heel herkenbaar.
Leuk en herkenbaar. De tijd dat kinderen nog geen tablets hadden en zich vermaakten simpele dingen,
Mooi, ik ken dit soort verhalen wel van ‘horen zeggen’. Heerlijk!
Ouderwetse Hollandse zuinigheid en degelijkheid. Van helk kledingstuk dat door vermaken of stopen niet meer te redden was, werden de knopen en ritssluitingen afgehaald onder het motto: komt altijd wel een keer van pas.Dat was moeders kant, van vaderskant zag het er anders uit.
met vriendelijke groet,
Chris
Wat een leuke reacties allemaal. Tja, ik zag mezelf ook zo weer zitten aan die grote kersenhouten tafel met pluche tafelkleed. Fantastisch vond ik die knopentrommel als kind.
Mijn oma deed het ook graag. Sinds ze is overleden doe ik alle kleding waar wat aan mankeert in een tas. Nu is mijn huis te klein. Mijn oma is al 13 jaar dood.
🙂
vroeger was een kinderhand gauw gevuld!