Wat Minette vanachter haar bar over de toog liet hangen, was maximaal en noodde tot minitieuze beschouwing. Hoezo minibar in een fantasieloze hotelkamer, dat witgeschilderde hokje in de betonkolos van het hotel naast de snelweg? Wanneer ik dan toch per se uiteindelijk dronken tussen de lakens zou rollen, waarom dan […]

Urenlang hadden ze me geobserveerd, hun camera verborgen in de kliko van de overburen. Aanvankelijk had ik het genegeerd. Ik sloot de gordijnen en zette de muziek harder om de stemmen te onderdrukken. Wat een onzin. Ik had niets te verbergen. Ik rukte de gordijnen weer open en staarde terug. […]

“Wat een heerlijke ruime kamer. En dat uitzicht, prachtig!” “Nou, dat valt tegen, die kamer op de hoek was beter geweest. Getver, wat een lelijke sprei ligt er op het bed.” “Zo kan het wel weer; altijd loop je te zeuren. Geniet toch eens, mens!” Ze pakken de koffers uit: […]

De hoofdredacteur van De Fabeltjeskrant haalde vandaag uit naar de overige spelers in het mediaveld. Hij stelde de gekleurde berichtgeving over de Purmerendse oehoe ter discussie. In zijn ogen kon men de vogel niet zonder meer als agressief afschilderen. De redacteur bleek hem nog te kennen, want de oehoe had […]

Ik erger me behoorlijk aan de pers. Vrijheid van meningsuiting? Eenzijdige berichtgeving is de dagelijkse kost, weggespoeld met een slok lauwe koffie. Een vluchteling uit Azerbeidzjan waarschuwde me dat Christenen daar nog steeds vermoord worden, maar de pers kijkt net als de politiek de andere kant op. Waarom? Simpel, het […]

Plots klapte er een complete voordeur op het strand. Verweerd en versleten in groene verf, volgezogen met zout water. Het huisnummer en de brievenbus waren compleet verroest. Ik knielde neer en streek met mijn vingers over de deur die ik zelf had dichtgedaan. Ik had heimwee. Nummer 77. Ik wist […]

In een heel ander leven, misschien wel zes jaar geleden, stond ik op deze zelfde plek. Het monotone geluid van de drukpers is iets waar ik altijd van gehouden heb. De geur van papier en inkt heb ik gemist, dat realiseer ik me nu. Ik mis ook mijn andere wereld. […]

Grofgebekt? Ja, zeker! Beschamend? Absoluut! Veranderingsgezind? Dat ook, maar daarvoor bied ik nu niet mijn excuus aan. Mijn stukjes staan vol fouten en toch wil ik blijven spellen en spelen met de taal. Docenten hebben mij terechtgewezen. Ik was altijd zo zeker van mijn talent, maar de grond is onder […]

‘Mevrouw, wenst u nog iets te drinken?’ ‘Nee, bedankt, James.’ ‘Nog iets anders waarmee ik u van dienst kan zijn?’ ‘Ja, ruim alles maar af. Als hij niet op tijd thuis kan komen om te dineren, dan …’ ‘Het spijt me werkelijk, mevrouw. Zeker op een dag als deze!’ ‘Wat […]

Niet de caravan of het eiland zelf, niet de vis of de slappe witte wijn in het restaurant, niet de huurfietsen die te duur waren en de eeuwige tegenwind in de duinpannen stonden haar tegen. Ze was moe van mij. En dus fietste ik mijn frustratie weg richting het strand, […]

Het viel ook toen al niet mee, op die leeftijd. Het is lang geleden en voelde toen al niet natuurlijk. Op stelten kwam je niet hard vooruit. Je voelde je iets groter, verheven, maar daarom niet minder wankel. Iedereen keek tegen je op, dat wel. Maar eigenlijk wist je ook, […]

Elke dag pers ik mezelf anderhalve sinaasappel om maar aan de slogan ‘tweehonderd gram groenten en twee stuks fruit’ van het voedingscentrum te kunnen voldoen. Ik weet niet of ik me er beter door voel en of al die vitamines goed voor me zijn. Bijzonder hoogleraar aan de universiteit van […]

De blinde Pers zat in de achterkamer van de bungalow bij zijn oude vriendin, in een stadje in Brabant. Ooit was hij ingenieur bij een oliemaatschappij, nu was hij vooral het object van zorg van tante Jeanne. Zij dweepte graag met grote namen. ‘Mijn goede vriend Drees, Juliana mijn maatje, […]

Een jongetje rent de wachtkamer binnen en installeert zich voor een magneetbord met kleurige letters. Mama volgt met zijn kleine zusje op de arm. Ze dropt het kruipertje naast broerlief op de grond en nestelt zich zwijgend in een kuipstoeltje. ‘Ga jij de letters zeggen, mama?’ Mama perst haar lippen […]

Met het wekelijks toenemende aantal liquidaties in het criminele circuit groeit de internationale reputatie van Amsterdam. Onze hoofdstad, vanwege zijn grachtengordel bekend als ‘Het Venetië van het Noorden,’ raakt heden ten dage in de internationale pers bekend als ‘Het Venetië van de Moorden.’ Amsterdam blijft laconiek. Hier dobberen lijken in […]