Voor ons jonge, dynamische bedrijf zijn wij op korte termijn voor de lange termijn op zoek naar creatieve, technische en futuristische cybernauten. Wij bieden een ongezellige cubicle met oude leunstoel, lege en volle kratjes, ladenwand van pizzadozen en natuurlijk een vorstelijk salaris. Functie-eisen: U kijkt verder dan uw beeldscherm en […]

Hij zit met zijn schrijfsel bij zijn coach. Die leest hardop: “ Ze trekt haar schoenen aan, de oude, niet de nieuwe.” Over zijn bril kijkt de coach zijn pupil aan. “Dat is toch dubbel op? Als je schrijft ‘oude’ hoef je niet te vermelden dat het niet de nieuwe […]

Binnen een etmaal kan de wereld aan mij voorbijgaan. Jij bent overal en nergens. Ik kan je niet vinden in het boek dat jij geschreven hebt. Al herlees ik al je woorden duizendmaal. En de foto’s waarop je staat. Vallen verkleurend uit mijn handen. Zijn het mijn handen die jou […]

Vandaag een levendig gesprek gehad met een cybernaut. Hij wist van geen ophouden. Hij vroeg ook telkens om bevestiging. Mijn returnbutton was na verloop van tijd dan ook aan pauze toe. Niet oké voelde deze zich. Zum kotzen haast. Heb nog even overwogen om de pauzebutton in te zetten. Maar […]

Na een een aanval van pure frustratie die gepaard ging met enige krachttermen die ik hier niet zal herhalen, bang dat ik ben verder geweerd te worden van dit forum, heb ik mijn pc uit het raam gegooid. Het continu tevoorschijn komen van allerlei pop-ups die aangeven dat het een […]

Met mijn cameraoogjes op steeltjes kijk in in jouw broekzak Met mijn microfoonoortjes recht vooruit luister ik je af Met mijn muisneusje in jouw zaken weet ik lekker alles van je Met mijn bitse woordjes pest ik je openbaar en digitaal Met mijn wormvingertjes maak ik rotzooi van al je […]

“Is deze vrij?” “Eh… ja, natuurlijk, ga zitten.” Ze liet haar tas van haar schouders glijden, met een zachte plof kwam hij neer op de houten vloer. Onhandig liet zij zich, met het dienblad in haar handen, op de paarse poef zakken. De poef en zij zuchtten. Terwijl ze haar […]

Pakweg dertig tafeltjes en stoelen. Een bord. Een plank. Heel veel gummen. Potloden. Pennen. Een klassenboek. Acht ongeruste meesters. Vijftien cactussen. Een gymleraar. Een muziekdocent. Twee wereldbollen. Twaalf rekenlinialen. Een rekenmachine. Een typemachine. Punaises. Vlaggetjes voor verjaardag te vieren. Een klein kunstkerstboompje, feestverlichting. Zes verloren broodtrommels. Kladblokken. Viltstiften. Acht iPhones, […]

Het valt haar dik tegen dat ook Robbie Konijn liever over haar praat dan met haar. O, ze weet best wel hoe ze aandacht moet trekken. Maar dat wil ze nu juist niet. Eindelijk zijn de formaliteiten rond. Een postduif met gouden vleugeltjes kwam het haar vertellen. Voordat ze vertrekt, […]

Soms ligt plezier, misschien zelfs een beetje geluk, voor het grijpen. Je kunt er alleen niet bij. En dat frustreert. Enorm! Slechts op een luttele tien kilometer afstand. Je zou je er wel door wilde paarden heen willen laten slepen. ‘Jij gaat niet? Wat jammer.’ Tranen zijn er om te […]

‘Je kunt mij niet meer raken. Die tijd is voorbij, jongen!’ ‘Dat zullen we nog weleens zien. De helft van de inboedel; dat was toch de uitspraak?’ Ze walgt van de natte plekken onder zijn oksels. ‘Wil je wat drinken? Je doet zó je best, jongen. Zaag maar lekker door, […]

Ze zit naast me in het bankje. Hakataka Taoriana. Een moeilijke naam. Ik weet het. Ze komt dan ook niet uit Pieterjanburen maar uit Inboedoektoe. Met haar grote ogen kijkt ze me aan. Ik zie haar dikke lippen tuiten. Volle dikke lippen die rood glanzen. Ze doet de lippen een […]

Gelukkig. Er staat nog een bananandoos tussen de dozen bij de supermarkt. Nu kan ik eindelijk verhuizen. Deze doos gaat met mij mee. Hij past amper in mijn boodschappenkarretje. Beter draag ik hem. Turbana protesteert een beetje. Ze past maar net in mijn kleine autootje. Een echte doos. Een protestdoos. […]

In klas 3D zaten we met vijftien jongens en vijftien meisjes. Eenmaal per maand was er een ‘klassenfuif’ bij een leerling thuis. Daardoor kwam ik in allerlei huizen in Utrecht. De meeste indruk maakte het huis van Marion. Haar vader was rechter. Ik kwam in de hal met witte marmeren […]

De muziekschool is verhuisd naar een prachtig nieuw pand. De oude behuizing wordt waarschijnlijk volledig afgebroken, omdat de grond meer op zal leveren dan het nostalgische gebouw. Tijdens de receptie ter gelegenheid van de opening slaan de nieuwlichters van de stad elkaar op de schouders en nemen ze nog maar […]