In de zandbak is het huilen geblazen. Jantje heeft zijn knie bezweerd, nadat zijn grote zus hem tal van bezeringen heeft toegewenst. Dat hij er een grote bult op mag krijgen. Dat er vette pust uit mag komen. Wat een vervelende zus. Jantje buigt voorover en legt een hand op […]

‘Morgen ga ik vliegen,’ zegt ze opgewekt. Ik heb medelijden met haar, ze zíet ze vooral vliegen. Net als vele anderen. Vogels vliegen, een aantal insecten ook, zelfs vleermuizen, maar mensen niet. ‘Veel plezier,’ zeg ik zo geloofwaardig mogelijk. ‘Ik heb er zo’n zin in. Tot over drie weken.’ Het […]

Een oeroude herinnering aan een regenbui; een stortbui. Het water kletterde naar beneden terwijl ik naar de kleuterschool wandelde. En ik zag hoe de grote, zware regendruppels opspatten van de klinkers op de straat. En ik werd bang, was bang om te verzinken in het natuurgeweld dat zich onder mijn […]

‘We beginnen met een stukje mindsetting,’ zegt Koos, mijn psychiater – hij heeft me overgehaald een alternatief traject te volgen; ik moet uit mijn comfortzone komen omdat ik denk onzichtbaar te zijn. ‘Jan komt wat later. Hij heeft zich verslapen. De cursisten stellen zich alvast voor.’ ‘Hallo, ik ben Maaike, […]

Natuurlijk ging ik niet in het wit trouwen. Stom toch, een dure jurk die je daarna nooit meer aandoet. En een fotoreportage laten maken door een fotograaf die de negatieven zelf hield, zodat hij het alleenrecht had op nabestellingen, dat al helemaal niet. Als studenten trouwden we in kleurige kledij. […]

Karina is met haar handbike een stuk gaan fietsen. Het is erg lekker weer dus besluit ze een nieuwe route te proberen. Ze heeft maximaal maar 5 kilometer gehandbiket tot nu toe. Opeens staat ze voor een hele grote brug. Ze twijfelt of ze daar wel op komt, maar het […]

Rond 1970 was het een modewoord. Alles moest anders. In de scholen, in de politiek, in de kleding, in de manier van praten en schrijven. Je studeerde geen sociologie maar sosjologie. Je had kritiese artsen, tomatengooiende toneelspelers, Dolle Mina’s en woongroepen die zichzelf communes noemden. Je had toen ook helden […]

Ik heb een fietsenmaker die komt nog uit het jaar nul. Bestaat dat? Ja, het is evengoed van voor de Middeleeuwen, maar dan nog verder terug. Hadden ze toen überhaupt fietsen? Jazeker. Luchtfietsen, die zijn van alle tijden. Kijk op een mooie zomerdag maar eens naar langzaam overdrijvende wolken en […]

Mijn loeder ligt op de bank en wordt onderworpen aan een stevig interview. Degene die de vragen stelt is onlangs afgestudeerd. Ach joch, allang geen Aio meer. Hij viel met de neus in de boter en kon de praktijk zo overnemen. Praktijk van wie? En hoe zit het dan met […]

Dat ze vinden dat seks met een ander wel moet kunnen, zij en haar lief, een jaar is eenmaal lang. Of ze het elkaar ook zullen vertellen, die vraag blijft nog even zweven, onuitgesproken hoorbaar en alsmaar luider klinkend. Niemand die ze grijpt; wat als ze stellen al als ontrouw […]

Ik zag rietsigaren en dacht aan mijn jeugd. De tijd dat we nog niet rookten maar inmiddels wel wilden doen alsof we rookten. De tijd dat we langs de kant van de sloot sigaren plukten. En dan een sigaar aansteken en kijken naar de rook die van de sigaar kringelde. […]

‘Hoe was het?’ ‘We moesten lang wachten, het was koud, maar zeer de moeite waard.’ ‘Heb je nog selfies genomen?” ‘Nee, hoe kan dat nou…?’ ‘Ik dacht misschien met Peter, als alternatief?’ ‘Nee joh, dat wil hij niet. Hij heeft trouwens ook een grote neus. Dat zie je nooit zo […]

Hij is de Rechter. Zijn onwrikbare neus verschijnt immer als eerste, glimmend van onverholen eigendunk. Zijn linkse assistent, in uiterlijke verschijning zijn spiegelbeeld, is nimmer ver van zijn zijde. Samen hebben ze totale regie over de richting waar het naartoe gaat. ’s Avonds echter, nadat de publieke belangstelling hen niet […]

De pianist keek verliefd naar zijn gin-tonic en speelde The Piano Man. Achter in de zaak wenkte een vriend mij. ‘Ben jij met de auto?’ vroeg hij. ‘Dit is Annabel, ze moet naar het station. Als jij haar brengt dan redt ze het wel.’ Bij het station zijn we nooit […]

Het gaat steeds beter. Deze therapeut begrijpt me zowaar. De aanleiding voor het contact met hem is mijn wanhoop over mezelf: ik ben alweer acuut uitgevallen na een crisis in een nieuwe baan. In de tweeëneenhalf jaar dat ik hem zie gebeurt het nog zo’n vijf keer, zij het minder […]