Schrijf mee!
« »

Fictie

Het eiland

16 juni 2018 | 120w | nelededeyne | 2 |

Ik ga op reis met een panfluit en een piano. Met spijt kijk ik naar de prachtige viool. Mijn vingers willen wel, maar ik weet dat het niet mag. Daarom neem ik alleen haar geluid mee.

Met een gummiboot vaar ik naar mijn eiland. Voor een fluitje en een cent. De mensen die ik achterlaat zijn dichtbij hoewel ze allemaal thuisgebleven zijn.

Op mijn eiland heb ik een kolonie voor egelfamilies gesticht en tevreden stel ik vast dat er vele kleintjes zijn bijgekomen. Prikstokje en Slijmbalkje komen me gedag zeggen. Ze kennen me nog!

Slakkeneiland bestaat eigenlijk alleen maar in mijn hoofd. Een paar gedachten prettig gestoord versasten me al menige keren snel, duurzaam en kosteloos naar een aangenaam vakantieoord.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »